fbpx

Przejść przez cierpienie

„Albowiem Ja wiem, jakie myśli mam o was mówi Pan myśli o pokoju, a nie o niedoli, aby zgotować wam przyszłość i natchnąć nadzieją.” Jeremiasza, 29:11

Wybrany fragment: Księga Jeremiasza, Rozdział 29:1-14

Wybrany fragment Pisma Świętego ukazuje pocieszający list proroka Jeremiasza do narodu izraelskiego, wziętego do niewoli podczas panowania króla Jechoniasza. Chociaż naród spotkała niewola – kara za pokładanie ufności w słowach fałszu i w bałwochwalstwie, Pan Bóg nie opuścił swojego narodu. Ciągle kochał swój lud, z troski o nich zapewniał pomoc i dawał im wskazówki. Instruował, by się tam osiedlili, by budowali domy, uprawiali ogrody, zakładali rodziny; ich liczba miała wzrastać, nie maleć. Jeśli by żyli w sposób, jaki podoba się Panu Bogu, w Babilonie mieszkaliby dostatnio. Mieli zalecenie aby modlić się o dobro kraju, w którym przebywali jako niewolnicy. Król babiloński wstawiał się za nimi, tak więc pod jego rządami mogli wieść cichy i spokojny żywot we wszelkiej pobożności i szczerości, poruczając Panu Bogu w cierpliwości dzieło wyzwolenia ich o stosownej porze. Pan Bóg zapowiedział, że okres niewoli ma trwać siedemdziesiąt lat i że po tym czasie sprowadzi ich z powrotem do Jeruzalem. „Bo tak mówi Pan: Gdy upłynie dla Babilonu siedemdziesiąt lat, nawiedzę was i spełnię na was swoją obietnicę, że sprowadzę was z powrotem na to miejsce.” (w.10).

Nasz przewodni werset dobitnie ukazuje wielką Bożą miłość i troskę o dobro swych dzieci. Jakże wspaniałą pociechą musiały być te słowa dla przebywającego w niewoli Izraela, że wielki Bóg niebios nie ma upodobania w nędzy i rozpaczy, jakie przychodzą na Jego lud, lecz ma wobec nich najlepsze intencje. Mieli więc czekać w cierpliwości i spokoju, ufając cudownej Boskiej opatrzności.

Ludzka słabość w nas przyczynia się czasem do obawy, że Boże zamierzenia są jakby nakierowane całkowicie przeciwko nam. Jednak to, co dla nas może zdawać się złem, w istocie przydarza się dla naszego dobra. Apostoł Paweł pięknie wyraził, że Pan Bóg „współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani” (Rzym. 8:28). Prorok Izajasz oznajmia o wielkiej Bożej mądrości i znajomości rzeczy przyszłych, mądrości Tego, który może ogłaszać „to, co będzie, i z dawna to, co jeszcze się nie stało. Ja wypowiadam swój zamysł, i spełnia się on, i dokonuję wszystkiego, czego chcę” (Izaj. 46:10).

Tak jak było w przypadku narodu izraelskiego, wielu ludzi często nie rozumie sytuacji, w jakiej się znaleźli. Czują się samotni i opuszczeni, ale u Pana Boga nie ma żadnej zmiany, On jest stały w swych zamierzeniach, ponieważ zna wynik wszystkich działań. Pana Boga charakteryzuje pełna konsekwencja, czytamy, że u „Ojca światłości” „nie ma żadnej odmiany ani nawet chwilowego zaćmienia” (Jak. 1:17).

Tak jak źródłem pociechy dla Izraela w niewoli był list od Jeremiasza, tak i jest on pociechą dla nas, abyśmy wiedzieli, że w Jego Słowie obietnicy mamy zapewnioną opiekę i nadzieję. Pan Bóg zaręczył nam, że jest z nami oraz że będzie z nami, jeśli będziemy słuchać Jego rad. On zna już na początku, jaki jest koniec. Jak wspaniała jest myśl, że Wszechmocny obiecał strzec swój lud w utrapieniach obecnego życia. Jak psalmista Dawid powiedział: „Prowadzisz mnie według rady swojej, A potem przyjmiesz mnie do chwały.” (Ps. 73:24).