Tajemnica ukryta w Piśmie Świętym – Powołanie Niebieskie

Główne myśli:

  • Wszyscy ludzie dostąpią wzbudzenia z martwych.
  • Pan Bóg przygotował w swojej łasce również specjalną drogę Zbawienia – Pismo Święte nazywa ją „wąską drogą” oraz „Powołaniem Niebieskim„.
  • Poświęcając swoje życie na służbę Panu Bogu możemy otrzymać nagrodę nieśmiertelnego życia duchowego razem z Panem Jezusem.
  • Konieczne jest ofiarowanie naszego życia dla Pana Boga i wierne postępowanie według Jego Praw.
  • „Nie bój się, mała trzódko, gdyż upodobało się waszemu Ojcu dać wam królestwo.” (Łuk. 12:32)

Czytając to, możecie zrozumieć moje pojmowanie tajemnicy Chrystusowej, która nie była znana synom ludzkim w dawnych pokoleniach, a teraz została przez Ducha objawiona jego świętym apostołom i prorokom, mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami jednego ciała i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez ewangelię. – List Ap. Pawła do Efezjan, 3:4-6

Zacznijmy od początku historii człowieka

Pan Bóg, stwarzając Adama, dał mu możliwość życia wiecznego. Warunkiem tego było pełne posłuszeństwo Bożemu Prawu. „Ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz…” (I Moj. 2:17). Niestety, Adam przestępując Boży zakaz, sprowadził na siebie i na całe swoje potomstwo karę śmierci. „Dlatego, tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech – śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.” (Rzym. 5:12) Dla każdego człowieka przychodzi moment końca jego życia na ziemi. Po śmierci człowiek przestaje istnieć, trafia do grobu, gdzie nie ma „żadnej pracy ani zamysłu, ani wiedzy, ani mądrości…” (Kazn. 9:10). Gdyby nie okup złożony przez naszego Pana – Jezusa Chrystusa, ludzie pozostaliby w tym stanie na zawsze, nie mogąc mieć żadnej nadziei na przyszłe życie. Sam człowiek żadnym sposobem nie mógłby wydostać się spod kary śmierci. Jedyną możliwością jest doskonały Boży Plan realizowany w Jego Synu. (Ps. 146:3-5)

Więcej na temat tego, czego dokonał Pan Jezus podczas swojej misji na Ziemi przeczytasz w artykule: DLACZEGO PAN JEZUS UMARŁ?

Plan Boży dla ludzkości

                „Tak więc, jak przez przestępstwo jednego na wszystkich ludzi spadł wyrok ku potępieniu, tak też przez sprawiedliwość jednego na wszystkich ludzi spłynął dar ku usprawiedliwieniu dającemu życie.” (Rzym. 5:18) – Apostoł Paweł ukazuje nam tutaj wielką sprawiedliwą miłość Bożą – życie jednego doskonałego człowieka Jezusa Chrystusa złożone zostało w grobie za jednego doskonałego człowieka Adama. Dzięki temu Adam oraz wszyscy ludzie, którzy umierają będąc – jako potomkowie Adama – pod potępieniem śmierci, mają pewność wzbudzenia z grobu. „Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.” (I Kor. 15:22) Sam Pan Jezus powiedział o sobie: „Bo Syn Człowieczy przyszedł, aby szukać i zbawić to, co zginęło.” (Łuk. 19:10) W raju zginęło doskonałe życie wieczne na warunkach posłuszeństwa Panu Bogu. Pan Jezus przyszedł zatem, aby dać ludziom możliwość takiego życia. Każdy człowiek po wzbudzeniu będzie miał możliwość dojścia do doskonałości i otrzymania życia wiecznego na ziemi. (Obj. 21:3-7) Taka szansa dana będzie wszystkim ludziom i – jeśli tylko będą posłuszni Bożym wymaganiom – będą żyć. Warunki na ziemi, jakie wtedy nastaną, opisuje prorok Izajasz w 35 rozdziale swojego proroctwa. Będą one doskonałe, a na Świętej Drodze, którą będą szli wybawieni, nie znajdzie się nic, co mogłoby przeszkodzić ludziom w społeczności ze Stwórcą. (Iz. 35: 8-9)  

Więcej na temat zmartwychwstania przeczytasz w artykule: BIBLIJNA PRAWDA O ZMARTWYCHWSTANIU

Tajemnica ukryta od wieków, a objawiona apostołom i prorokom

Pan Jezus i Apostołowie nauczali, że również obecnie istnieje pewna droga do zbawienia, nazwana „wąską drogą” ale niewielu ludzi znajduje tą drogę.Nasz Pan powiedział: „Ciasna bowiem jest brama i wąska droga, która prowadzi do życia, a mało jest takich, którzy ją znajdują.” (Mat.7:14) Pan Jezus zachęca słowami: „Wchodźcie przez ciasną bramę” (Mat. 7:13-14) do wstępowania na nią.

Czym ona jest i co daje nam kroczenie tą wąską ścieżką teraz, skoro dzięki ofierze Pana Jezusa każdy człowiek będzie miał możliwość dojścia do doskonałego życia na ziemi w przyszłości?

Jedną z głównych nauk Pisma Świętego jest nauka o Powołaniu Niebieskim. Wejście przez ciasną bramę jest skorzystaniem z tego powołania, zaś kroczenie wąską drogą jest trwaniem w nim.

Apostoł Paweł pisze do Tytusa o naszym Panu: „Który wydał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność…”. (Tyt. 2:14) Obecny czas jest czasem szczególnym, „dniem zbawienia” (II Kor. 6:2) – czasem wyboru „ludu na własność”. Pan Bóg dla tych, którzy poznając Ewangelię okażą się szczególnie wierni i rozwiną swój charakter na podobieństwo Pana Jezusa, przygotował w swojej wielkiej miłości specjalną nagrodę.

Czym jest Powołanie Niebieskie?

„Przeto, bracia święci, współuczestnicy powołania niebieskiego, zważcie na Jezusa, posłańca i arcykapłana naszego wyznania”. (Hebr. 3:1)

„Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę, przez które darowane nam zostały drogie i największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy skażenia, jakie na tym świecie pociąga za sobą pożądliwość”. (2 Pio. 1:3-4)

Powołanie Niebieskie jest to specjalne zaproszenie od Pana Boga, skierowane do ludzkości. Jest to zaproszenie do odziedziczenia życia na poziomie duchowym, wraz z naszym Panem Jezusem Chrystusem. Apostoł Paweł zapisał: „Do tego powołał was przez naszą ewangelię, abyście dostąpili chwały naszego Pana Jezusa Chrystusa” (II Tes. 2:14). Zaś sam Pan Jezus w swojej modlitwie powiedział: „Ojcze, chcę aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś…”. (Ew. Jana. 17:24)

Wspaniała przyszłość przygotowana przez Pana Boga

W Piśmie Świętym znajdujemy wiele zapisów mówiących o wspaniałej przyszłości dla tych, którzy zdecydują się na skorzystanie z tego zaproszenia, i wytrwają w nim aż do końca. Przytoczmy kilka z tych fragmentów:

„Nie bój się, mała trzódko, gdyż upodobało się waszemu Ojcu dać wam królestwo.” (Łuk. 12:32)

„Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który według swego wielkiego miłosierdzia zrodził nas na nowo do żywej nadziei przez wskrzeszenie Jezusa Chrystusa z martwych; Do dziedzictwa niezniszczalnego i nieskalanego, i niewiędnącego, zachowanego w niebie dla was;” (I Pio. 1:3-4).

„Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.” (I Jan. 3:2).

Pierwsze zmartwychwstanie

Objawiciel święty Jan zapisał słowa: „Błogosławiony i święty ten, który ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad nimi druga śmierć nie ma mocy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i panować z nim będą przez tysiąc lat”. (Obj. 20:6)

Ci, którzy okażą się wierni aż do końca, będą mieć udział w pierwszy zmartwychwstaniu. Jak wiemy z nauki Pisma Świętego wszyscy ludzie dostąpią wzbudzenia z martwych i otrzymają szansę, aby poprzez swoje posłuszeństwo Bożym prawom żyć wiecznie na Ziemi. Jednak zauważmy, że pierwsze zmartwychwstanie będzie różnić się od powszechnego zmartwychwstania ludzkości.

Nad tymi, którzy zmartwychwstaną pierwszym zmartwychwstaniem śmierć nie będzie mieć mocy – oznacza to, że otrzymają oni nieśmiertelny żywot. Dalsze słowa powyższego wersetu opisują funkcję, jaką będą sprawować przez 1000 lat wierni, którzy otrzymają nagrodę – będą oni panować jako kapłani z Panem Jezusem Chrystusem. Celem tego (jak też było celem służby kapłanów w narodzie Izraelskim) będzie nauczanie i przyprowadzanie ludzkości do społeczności z Panem Bogiem.

W czasie tym zostanie zniszczone wszelkie zło, grzech oraz śmierć. „Potem nastanie koniec, gdy odda władzę królewską Bogu Ojcu, gdy zniszczy wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. Bo On musi królować, dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod stopy swoje. A jako ostatni wróg zniszczona będzie śmierć”. (1 Kor. 15:24-26)

Zmartwychwstali pierwszym zmartwychwstaniem nie będą posiadać ciał ziemskich, ale tak jak Pan Jezus otrzymają ciała duchowe. „Tak też jest ze zmartwychwstaniem. Co się sieje jako skażone, bywa wzbudzone nieskażone; sieje się w niesławie, bywa wzbudzone w chwale; sieje się w słabości, bywa wzbudzone w mocy; sieje się ciało cielesne, bywa wzbudzone ciało duchowe. Jeżeli jest ciało cielesne, to jest także ciało duchowe. (…) Przeto jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak będziemy też nosili obraz niebieskiego człowieka. A powiadam, bracia, że ciało i krew nie mogą odziedziczyć Królestwa Bożego ani to, co skażone, nie odziedziczy tego, co nieskażone”. (1 Kor.15: 42-44, 49-50)

144 000

Wybranych Bożych, którzy dostąpią tej wspaniałej nagrody będzie sto czterdzieści cztery tysiące. Pismo Święte podaje: „I usłyszałem liczbę tych, których opatrzono pieczęcią: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych…” (Obj. 7:4), „I widziałem, a oto Baranek stał na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści cztery tysiące tych, którzy mieli wypisane jego imię na czole i imię jego Ojca. (…) I śpiewali nową pieśń przed tronem i przed czterema postaciami i przed starszymi; i nikt się tej pieśni nie mógł nauczyć, jak tylko owe sto czterdzieści cztery tysiące tych, którzy zostali wykupieni z ziemi. Są to ci, którzy się nie skalali z kobietami; są bowiem czyści. Podążają oni za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Zostali oni wykupieni spomiędzy ludzi jako pierwociny dla Boga i dla Baranka. I w ustach ich nie znaleziono kłamstwa; są bez skazy”. (Obj. 14:1,3-5)

Z czym wiąże się wstąpienie na tą wąską drogę?

Wstąpienie na tą drogę wiąże się z porzuceniem naszego ziemskiego życia, a więc doczesnych ambicji, celów, pragnień, na rzecz życia na wzór naszego Zbawiciela. Kiedy pewien młodzieniec zapytał Pana Jezusa: co dobrego mam czynić, aby mieć życie wieczne?”, nasz Pan wyjaśnił Mu, że nie wystarczy jedynie przestrzegać Bożych nakazów zawartych w przykazaniach, a więc nie wystarczy być po prostu dobrym człowiekiem. Odpowiedzią, jaką ów młodzieniec otrzymał, było to, aby sprzedał wszystko, co posiada, cały swój majątek rozdał ubogim i chodził za Panem Jezusem. (Mat. 19:16-22) Myślą zawartą w tej odpowiedzi jest, aby nasze serca nie były przywiązane do rzeczy doczesnych i ziemskich, a więc – przemijających. Wstępując na wąską drogę powinniśmy uznać wszystko to za nic w porównaniu z obfitą łaską daną nam przez Pana Boga, a całe swoje siły, czas i środki poświęcać w pracy Jemu na służbę. Apostoł Paweł dał nam tego piękny przykład, pisząc w liście do Filipian słowa: „Owszem, wszystko uznaję za stratę dla znakomitości poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana, dla którego wszystko utraciłem i uznaję to za gnój, aby zyskać Chrystusa;” (Flp. 3:8)

„Szukajcie najpierw Królestwa Bożego”

Nie możemy zbytnio troszczyć się o wygody naszego życia na ziemi. Aby podobać się Panu Bogu i okazać się wiernymi, powinniśmy szukać tego, co w górze: „…szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co w górze, a nie o tym, co na ziemi.” (Kol. 3:1-2) „Nie troszczcie się więc, mówiąc: Cóż będziemy jeść? albo: Co będziemy pić? albo: W co się ubierzemy? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Wie bowiem wasz Ojciec niebieski, że tego wszystkiego potrzebujecie. Ale szukajcie najpierw królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane.” (Mat. 6:31-33) Pismo Święte zapewnia nas: „wszystko współdziała dla dobra tych, którzy miłują Boga, to jest tych, którzy są powołani według postanowienia Boga.” (Rzym. 8:28) Oznacza to, że cokolwiek spotka nas podczas wędrówki za Panem po wąskiej drodze, ma na celu poprawę naszego charakteru, wyćwiczenie nas w tym, abyśmy mogli stawić się doskonałymi w Chrystusie. (Kol. 1:27-28, Ef. 5:25-27)

Cechy chrześcijanina

Apostoł Piotr w swoim drugim liście wymienia cechy, które powinien rozwijać każdy chcący znaleźć uznanie od Pana i otrzymać wspaniałą nagrodę życia: „Przez to zostały nam dane bardzo wielkie i cenne obietnice abyście przez nie stali się uczestnikami Boskiej natury, uniknąwszy zepsucia, które wskutek pożądliwości jest na świecie. Dlatego też, dokładając wszelkich starań, dodajcie do waszej wiary cnotę, do cnoty poznanie; Do poznania powściągliwość, do powściągliwości cierpliwość, do cierpliwości pobożność; Do pobożności braterską życzliwość, a do życzliwości braterskiej miłość. (…) W ten sposób hojnie będzie wam dane wejście do wiecznego królestwa naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa ” (II Pio. 1:4-7, 11) Naszym pragnieniem powinno być to, aby cokolwiek czynimy, myślimy czy mówimy, było zgodne z Bożą wolą i przynosiło Jemu chwałę oraz aby przez nasze życie okazywał się wspaniały Boży charakter. Nie możemy przy tym upodabniać się do postępowania świata i kierować się jego zasadami, które pozostają w sprzeczności z wyżej wymienionymi cechami. „Postępujcie wśród pogan nienagannie, aby ci, którzy oczerniają was jako złoczyńców, przypatrując się waszym dobrym uczynkom, chwalili Boga w dniu nawiedzenia.” (I Pio. 2:12)

Droga jest wąska

Wędrówka za Panem prowadzi przez drogę wąską – a więc taką, która wymaga ciągłego pilnowania swoich kroków, aby z niej nie zboczyć. Jest to również droga pełna niebezpieczeństw i doświadczeń. Pan Jezus podczas swojej misji, a w szczególności w ostatnich momentach swojego życia na ziemi znosił wiele cierpień. Okazał On swoją wierność aż do śmierci na krzyżu i dzięki temu, otrzymał wielką chwałę, zasiadając po prawicy swojego Ojca w niebie: „A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię;” (Flp. 2:8-9) Aby mogli okazać się zupełnie wiernymi Panu Bogu, na kroczących tą wąską ścieżką naśladowców Chrystusa, również muszą przyjść cierpienia od świata z powodu Jego Imienia. Pan Jezus zapowiedział swoim uczniom: „Wystarczy uczniowi, że będzie jak jego mistrz, a sługa jak jego pan. Jeśli gospodarza nazywali Belzebubem, o ile bardziej będą tak nazywać jego domowników.” (Mat. 10:25) Życie apostołów potwierdza nam, że na tych, którzy prawdziwie postępują śladami Pana Jezusa po wąskiej drodze przychodzą takie doświadczenia wypróbowywujące ich wiarę i kształtujące charakter na podobieństwo naszego Zbawiciela.

Apostoł Paweł w drugim Liście do Koryntian opisuje liczne trudności, z jakimi spotkał się przemierzając tysiące kilometrów, aby zakładać zbory i głosić ewangelię. (II Kor. 11:23-28) Dzięki wytrwaniu w wierze podczas wszystkich tych prześladowań, mógł tuż przed swoją śmiercią napisać: „Ja bowiem już mam być złożony w ofierze, a czas mojego odejścia nadchodzi. Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem.” (II Tym. 4:6-7) Pismo Święte uczy, że Ci, którzy cierpią z powodu sprawiedliwego postępowania w imieniu Pana Jezusa, są błogosławionymi: „A jeśli nawet cierpicie dla sprawiedliwości, błogosławieni jesteście.” (I Pio. 3:14) Jeśli mamy udział w takich prześladowaniach, wiemy, że Pan Bóg przyjął nas za swoje dzieci i powinno dodawać nam to jeszcze większej nadziei i gorliwości. „Umiłowani, nie dziwcie się temu ogniowi, który na was przychodzi, aby was doświadczyć, jakby was coś niezwykłego spotkało; Lecz radujcie się z tego, że jesteście uczestnikami cierpień Chrystusa, abyście i podczas objawienia jego chwały cieszyli się i weselili. Jeśli was znieważają z powodu imienia Chrystusa, błogosławieni jesteście, gdyż Duch chwały, Duch Boży spoczywa na was, który przez nich jest bluźniony, ale przez was jest uwielbiony.” Również apostoł Paweł zachęca nas słowami: Ten bowiem nasz chwilowy i lekki ucisk przynosi nam przeogromną i wieczną wagę chwały;” (II Kor. 4:17) oraz „A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli”. (Rzym. 8:17)

Doceńmy wartość poznania tej wspaniałej Prawdy

Widzimy zatem, o ile większe nadzieje mają Ci, którzy zdecydowali się porzucić ziemskie cele, dla wędrówki za Panem. (Łuk. 9:24)

Jak podaje Pismo Święte, niewielu jest takich, którzy znajdują tą drogę i widzą jej wspaniały cel. Świat w znakomitej większości nie próbuje zrozumieć Bożego Planu i podąża za swoimi przemijającymi przyjemnościami. „…Zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, bo Jego nie zna.” (I Jan. 3:1) Apostoł Paweł tłumaczy, dlaczego większość ludzi nie poznała prawdziwej mocy Ewangelii: „W których bóg tego świata zaślepił umysły, w niewierzących, aby nie świeciła im światłość chwalebnej Ewangelii Chrystusa…” (II Kor. 4:4) Szatan zaślepił umysły ludzkie, wprowadzając błędne nauki i fałszywy obraz Pana Boga. Jak wielką wdzięczność powinniśmy czuć do naszego Pana, za okazaną łaskę, nie tylko wybawienia całej ludzkości, ale również tak cudownych rzeczy, które „przygotował Bóg tym, którzy go miłują.” (I Kor. 2:9) Bądźmy więc wdzięczni za światło Prawdy, które objawia nam wspaniałe dzieła Boże. Tym bardziej doceńmy okazaną nam łaskę, wiedząc, że szczególny czas przeznaczony na wybór klasy wiernych dobiega końca. (Rzym. 11:25)

Szczegółowo, na temat Planu Bożego możesz przeczytać w książce Boski Plan Wieków Autor wyjaśnia go, korzystając z argumentacji jedynie Pisma Świętego. Możesz zupełnie za darmo zamówić tą książkę, po kliknięciu w poniższy baner. Zamówienie książki jest zupełnie darmowe – wszystkie koszty pokrywa fundacja 4rzeki, ponieważ chcemy dzielić się z Tobą kosztowną prawdą, jaką poznaliśmy poprzez Pismo Święte.

1 komentarz do “Tajemnica ukryta w Piśmie Świętym – Powołanie Niebieskie”

  1. Pingback: Biblijna prawda o zmartwychwstaniu - BiblijneSpotkania.pl

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *