Posłuszeństwo wobec władzy

Główne myśli:

  • Pan Bóg ma pieczę nad tym, co dzieje się na Ziemi. Nie oznacza to, że władze ziemskie podobają Mu się, ale dopuszcza On ich panowanie do pewnego czasu.
  • Chrześcijanin nie powinien być buntownikiem, ale powinien być łagodny i pokorny.
  • Powinniśmy poddawać się władzom ziemskim, o ile nie stoi to w sprzeczności z postępowaniem według Bożych zasad.
  • Boże prawa stoją ponad zasadami ludzkimi.

W przyszłym królestwie stworzonym przez Boga nie będzie wojen ani niesprawiedliwości (Iz. 2:2-4; Iz. 32:1). Ten przyszły czas nie jest nam do końca znany i na podstawie biblijnych wersetów mamy tylko częściową wiedzę o tym, jak będzie to doskonałe i wieczne Królestwo wyglądać. Obecnym Królestwom i rządom daleko jest od doskonałości, nieosiągalne jest przez nich sprawiedliwe rządzenie. Pismo Święte mówi, że w przyszłości to najwierniejsi wyznawcy Jezusa obecnego czasu będą panować i sądzić żyjącą w przyszłości zmartwychwstałą ludzkość (Łuk. 22:29,30). Przyjście Królestwa Bożego musi być jednak poprzedzone zniszczeniem obecnych porządków i systemów (Dan. 2:44; 1 Kor. 15:24,25). Jaki więc powinien być stosunek chrześcijanina do obecnych władz na ziemi? Spróbujemy przytoczyć fragmenty biblijne mówiące na ten temat.

Czy władza ziemska jest od Boga?

Opierając się na biblijnych wersetach, stwierdzić należy, że władza, dobra jak i przykra dla nas, jest od Boga – on wciąż ma pieczę nad tym, co dzieje się na ziemi (Dn. 2:21; 4:14). Ziemskie władze mogą być dla niego narzędziem. Przykładem może być król Nabuchodonozor, o którym jest mowa, że był „sługą” Bożym (Jer. 27:6). Bóg posługiwał się nim w celu ukarania Izraelczyków (Ezd. 5:12), jak również później tą władzę mu odebrał (Dan. 4:28). W nowym testamencie Jezus zwraca się do Piłata, mówiąc „Nie miałbyś żadnej władzy nade mną, gdyby ci to nie było dane z góry (Jan. 19:11).

Chrześcijańskie życie a posłuszeństwo władzy

Przytoczyć należy kilka fragmentów dobitnie mówiących o tym, jaki stosunek do władzy przedstawiany jest w Biblii. Już Kaznodzieja wśród wielu życiowych porad pisze: „Rozkazu królewskiego słuchaj”. Dalej to argumentuje: Bo w słowie królewskim tkwi moc; któż odważy się go zapytać: Co czynisz? Kto przestrzega przykazania, tego nic złego nie spotyka”  (Kazn. 8:1-6).

 Jezus, odpowiadając na pytanie faryzeuszów o płaceniu podatków, odpowiada: „Oddawajcie więc cesarzowi, co jest cesarskie, a Bogu, co jest Boże” (Łuk. 20:20-25). Jezus zaznacza w ten sposób, że kwestie ziemskie, niemające bezpośredniego związku z chrześcijańskim życiem, powinny być przez nas respektowane. Podobnie Jezus odnosi się do podatku świątynnego – zaznacza jednak, że ten podatek go nie dotyczy. Należy go jednak zapłacić, aby nie dawać zgorszenia innym (Mat. 17:25-27).

W listach do zborów apostoł Paweł zaznacza, że: „trzeba jej [władzy] się poddawać, nie tylko z obawy przed gniewem, lecz także ze względu na sumienie” (Rzym. 13:1-7). W liście do Tymoteusza dodaje również, że za władzę powinno się modlić. Przecież dzięki dobrej i mądrej władzy prowadzić będziemy mogli „ciche i spokojne życie” – a jest to „rzecz dobra i miła przed Bogiem” (1 Tym. 2:1-3). Apostoł Piotr również akcentuje, że poddanie ludzkiemu porządkowi i władzom powinno mieć miejsce „ze względu na Pana” (1 Pio. 2:13-17). W tym samym miejscu dodaje, że życie zgodnie z prawem jest widoczne dla innych ludzi –  jak możesz przestrzegać prawa Boskiego jeżeli nie przestrzegasz zwykłych praw w kraju?

Nieposłuszeństwo wobec władzy ziemskiej?

Z przedstawionych fragmentów Pisma Świętego wynika, że chrześcijanin powinien poddawać się władzy oraz porządkowi ziemskiemu. Czy zatem są przypadki w życiu, w których powinien on postąpić inaczej, czy są wyjątki od przedstawionej reguły? Wydaje się, że tak. Na pomoc przychodzi nam kilka historii biblijnych, w których biblijni bohaterowie postąpili inaczej, niż wymagała władza.

Towarzysze Daniela odmówili pokłonieniu się posągowi wystawionemu przez Nabuchodonozora (Dan. 3:16-18).  Daniel modlił się do Boga pomimo wprowadzonego zarządzenia zabraniającego modlitwy do jakiegokolwiek boga (Dan. 6:8-14). I wreszcie najbliższy nam przykład – apostoł Piotr i Jan odmawiają wykonania zalecenia Najwyższej Rady dotyczącego niegłoszenia ewangelii. Apostołowie od razu odmówili – „my bowiem nie możemy nie mówić o tym, co widzieliśmy i słyszeliśmy” (Dz. Ap. 4:16-20). Temat powraca w kolejnym rozdziale, gdy apostołowie argumentują swoje postępowanie: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz. Ap. 5:28,29).

Władze ziemskie są od Boga. Mamy być zatem im poddani, ze względu na posłuszeństwo wobec niego, „nie tylko dobrym i łagodnym, ale i przykry, albowiem to jest łaska, jeśli ktoś związany w sumieniu przed Bogiem znosi utrapienie i cierpi niewinnie” (1 Pio. 2:18,19). Sprzeciw wobec władzy w Biblii występuje jedynie w sytuacji, gdy prawo ziemskie stoi w sprzeczności do tego, czego oczekuje od nas Bóg. Ważne także, abyśmy pamiętali, że biblijne przykłady niesłuchania władzy polegały na niekrzywdzącej nikogo niezastosowaniu się do prawa oraz uargumentowaniu swojego stanowiska. Sprzeciw taki nie sprowadzał się do jawnych oburzeń lub domagania się swoich chrześcijańskich praw – co także powinniśmy mieć na uwadze w naszym życiu.

Zachęcamy Cię do zupełnie darmowego zamówienia książki Boski Plan Wieków, opisującej Boży Plan względem świata opierając się jedynie na argumentacji Słowa Bożego. Jest to niezwykła pozycja pozwalająca odnaleźć prawdę zawartą w Piśmie Świętym na temat przeszłych, teraźniejszych i przyszłych wydarzeń.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *